Leren in DWDD-style

Het gebeurt niet vaak dat ik De Wereld Draait Door kan kijken. Meestal ben ik rond dat tijdstip aan het werk of onderweg naar de volgende leerling. Jammer, want DWDD besteedt best wel eens aandacht aan wetenschap op een manier die mij helpt bij het geven van huiswerkbegeleiding.

En ik ben ook niet zo van de uitzending gemist, dat vergeet ik meestal. Maar soms word je door iemand in je netwerk getipt over een filmpje uit DWDD. Een indrukwekkend, ontroerend of gewoon grappig item. Vanochtend werd ik gewezen op de DWDD-talk van René Bernards. Iemand die een nieuwe behandeling voor kanker in een heel korte tijd heel duidelijk kan uitleggen. Ik heb 4 minuten ademloos naar hem geluisterd.

Zulke mensen hebben leerlingen ook nodig voor hun leerwerk. En anders moeten ze het zelf proberen te doen. Leren in DWDD-stijl!

De ruimte was donker geworden. Het laatste akkoord van de Caraïbische band galmde nog door de zaal. Het spotlight was gericht op een leeg podium. Iedereen wachtte op wat er komen zou. Plotseling hoorden we een rustige mannenstem: “Het was een koude winterdag. Het had gesneeuwd en de weg naar school was verraderlijk glad.”

Er stond nog steeds niemand op dat podium. Maar de stem ging verder: “Ik liep door de stad. Ik haastte me om op tijd op school te zijn. Het was stil ondanks de drukte. En dat herinner ik me nog het best: die stilte in de drukke stad. Niet of ik op tijd was, niet wat ik die dag heb geleerd, maar de stilte.” En toen pas kwam de spreker op het podium in het licht. Eigenlijk had dat niet gehoeven. Iedereen was stil en luisterde vol aandacht naar zijn verhaal. Meer dan 200 jongeren keken even niet op hun smartphone, maar naar een ongevuld licht op een podium.

Goede sprekers… Er zijn er niet zoveel. Terwijl het heel belangrijk is voor het aankomen van de boodschap. Twee weken geleden had ik de eer om een goede spreker te beluisteren. Ik had er niets van verwacht, maar het werd een onverwachte ervaring. Hij sprak over stilte in een drukke samenleving. Op een manier die dus meer dan 200 jongeren stil kreeg en aansprak. Niet met moeilijke woorden, maar gewoon vanuit het hart.

Voor iedereen die iets moet leren, is dat het belangrijkste. Simpele uitleg; niet met moeilijke woorden, maar aansprekend en begrijpelijk. Vakken die zich daar het moeilijkst voor lenen zijn wiskunde en natuurkunde. De exacte vakken zijn lastig dichtbij te halen, omdat ze soms zo ingewikkeld zijn geformuleerd.

Voor aardrijkskunde kun je verwijzen naar iets wat je zelf hebt kunnen zien op vakantie. Voor economie kun je verwijzen naar iets uit de dagelijkse praktijk van geld en goederen. Geschiedenis is bij uitstek een vak van menselijke verhalen. Talen kun je altijd met elkaar vergelijken. Maar die exacte vakken? Maak dat maar eens aansprekend en begrijpelijk.

Terwijl het ook daar ontzettend belangrijk is om in een verhaal te worden gezogen. Om de stof voor je ogen te zien gebeuren. En als je op een meer lichamelijke manier leert (kinesthetische intelligentie) om het uit te kunnen beelden. Maar dan moet je het wel kunnen pakken in iets korts en flitsends.

Voor natuurkunde is dat nu gelukt. Ook via DWDD werd ik getipt over het boek Bèta voor Alfa’s van Diederik Jekel. Diederik Jekel is de man die vaker bij DWDD zit om wetenschap op een begrijpelijke manier uit te leggen. En nu had hij een boek geschreven over natuurkunde. Inmiddels heb ik het boek uit en ik kan niet anders dan lovend zijn over het boek. De stof is niet simpel. Hij heeft echt niet alleen maar de kneuzige onderwerpen gepakt om het begrijpelijk te houden. Maar hij bracht het op zo’n manier dat je werd meegezogen in het verhaal. Een absolute aanrader.

Kernwoorden hier zijn aansprekend, begrijpelijk, inzichtelijk. Precies de eigenschappen waar programma’s als DWDD hun gasten op uitzoeken. Het is publieke omroep dus er hoort inhoud te zijn, maar wel op zo’n manier dat vrijwel iedereen het zou kunnen volgen. Dat betekent niet dat iedere leraar zo is. Maar het laat wel zien hoe leerlingen de stof het beste binnenkrijgen en binnenhouden. Door het te vertalen naar de praktijk, door het een inzichtelijk proces te laten zijn, door er een lopend verhaal van te maken met spannende elementen.

Dus is het belangrijk dat mensen die iets moeten leren, juist die elementen eruit pakken. Maak de stof voor jezelf aansprekend, begrijpelijk en inzichtelijk. Zorg dat het een verhaal wordt dat je voor je ogen kunt afspelen. Het liefst in “korte filmpjes”, want anders is het geen DWDD maar Nieuwsuur. En dat is een heel ander programma.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *