Milou de With

 

Leerlingen worden in het hedendaagse onderwijs steeds meer geconfronteerd met de vraag om vaardigheden als plannen en zelfstandig werken. Kennis erin stampen is uit; lang leve het “nieuwe leren”!
Terwijl uit veel onderzoeken blijkt dat de hersenen van jongeren al die informatie nog niet kunnen verwerken.
Zie bijvoorbeeld:
> Eveline Crone – Het puberende brein
> Jelle Jolles – Hersenen en leren
> Universiteit van Leiden – Hersenen in Actie

Om die reden hebben steeds meer jongeren moeilijkheden om echt goed mee te komen op school. Tel daarbij op wat er verder aan informatie (Facebook, Instagram, Snapchat, Twitter, YouTube en nog veel meer) en activiteiten (sport, uitgaan, vrienden) op de jongeren van nu afkomt en je kunt begrijpen waarom het hoofd van een adolescent soms overkookt. Met alle problemen op school vandien.

Wat je eigenlijk wilt, is een manier om met die “puberende hersenen” om te gaan. Een aanpak vinden waarmee je kunt slagen in het huidige onderwijs. Een aanpak die je bovendien sneller en beter laat leren!

Regelmatig kom ik bij leerlingen die ik begeleid, tot de conclusie dat met een kleine aanpassing van hun manier van leren al grote stappen kunnen worden gezet. Soms wordt verdere begeleiding zelfs overbodig en kunnen leerlingen het voortaan helemaal zelfstandig. Dat is mijn grote streven: kinderen zelfvertrouwen geven en handvatten bieden zodat ze het de volgende keer zelfstandig kunnen.

Als huiswerkbegeleider en docent, heb ik leerlingen begeleid naar een studieaanpak die werkt. Het vinden daarvan wordt makkelijker als je openstaat voor wat je al kunt en daarop aansluit om verder te gaan met zaken die misschien nu nog niet lukken, maar die wel binnen handbereik liggen.

Na mijn studie Planologie aan de Universiteit van Utrecht (2004-2008) besloot ik dat deze studie mijn interesses wel raakte (de inrichting van het landschap en de bestuurlijke processen die daarbij horen), maar dat ik er niet verder in wilde werken. Het gaf mij weinig voldoening om plannen te maken; ik werk liever voor en met mensen die hulp kunnen gebruiken. Naast mijn studie heb ik altijd huiswerkbegeleiding en bijles gegeven. Die werkzaamheden bevielen mij zo goed, dat ik de opleiding tot eerstegraads docent Aardrijkskunde aan het IVLOS (Universiteit van Utrecht) ben gaan doen (2008-2009). Daar werd ik gegrepen door het principe van ‘leerlingen over hun barrières helpen’ en heb ik ook de nodige inhoudelijke kennis opgedaan over didactiek, pedagogiek en leerpsychologie. Deze heb ik vervolgens in de praktijk gebracht op het d’Oultremontcollege te Drunen (2009-2010). Ik voelde echter dat ik op dat moment meer kon toevoegen in de individuele begeleiding van leerlingen om hen te ondersteunen in hun leerproces bij verschillende vakken. Dat was mijn drijfveer om het onderwijs in te gaan: leerlingen over barrières helpen. Vandaar de stap naar een studiebegeleidingsbureau.

jumping-fence

Ik wil kinderen over hun grenzen heen helpen en laten zien dat zij die moeilijke opdracht ook kunnen maken. Mijn stelregel is: aansluiten bij wat al lukt en dan steeds een klein stapje verder. Persoonlijk, probleemoplossend en gepassioneerd zijn woorden die mijn manier van begeleiden omschrijven.